Het cliché van de schrijver achter zijn typemachine die geen begin kan maken aan wat dé nieuwe bestseller moet worden. De muzikant die zijn instrument mishandeld omdat alles hetzelfde klinkt, of de schilder die voor een blank canvas staat. Alle drie maken ze verhalen, maar ten opzichte van deze drie hebben wij als filmmakers één voordeel. Visueel materiaal om een verhaal mee te maken.

 

Wat?! Duurt dat zo lang?

De persoon in kwestie verbaast zich over het feit dat hij zes uur van zijn tijd moet vrijhouden voor de filmploeg die langskomt. Ja! Dat wordt zweten. In ieder geval voor ons. Uitlichten, de set ombouwen, camera ombouwen, lenzen wisselen, omstanders uit het shot houden of een shot wat steeds over moet omdat een handeling op beeld perféct moet gaan. Als dat alles samenvalt én het shot scherp is, hebben we bruikbaar materiaal. Best wel een gedoe, vind je ook niet?

Na een opnamedag kregen wij vaak de vraag: Kan ik morgenmiddag de video krijgen? Het is immers alleen nog maar ‘even’ het beeldmateriaal aan elkaar snijden. We werken graag hard, maar we kunnen niet toveren.

 

Verhalen maken is een creatief proces

Het is vrij gemakkelijk om met het materiaal een eerste opzet van de verhaallijn te maken omdat je allerlei ideeën hebt. De praktijk leert dat die eerste verhaallijn lang zo goed niet is als dat je van te voren had bedacht. Voor mij is dat een goed teken. Ik kan niet in één keer van uren aan materiaal het perfecte verhaal maken. Er zijn oneindig veel mogelijkheden, maar wat werkt?

Er is altijd een onderwerp. In een zin, in een shot, in een scène en in een verhaal.

Twee voorbeelden:

Qviv_blog_verhalen_maken

 

‘Het is laat in de avond, de lange zomeravond komt ten einde en het laatste schemerende licht van de zon schijnt in de kamer. Een man zit in zijn chesterfield stoel met een kopje thee en een boek bij het raam. In het schemerende licht leest hij zijn boek tot het echt donker is.’

 

 

 

Qviv_blog_verhalen_maken

 

Het is al laat, de lange zomeravond komt ten einde. Wat is er lekkerder dan met de laatste schemeringen van de zon bij het raam te zitten met een kop thee en een goed boek? Dat is precies wat Tom denkt. De thee zet hij op tafel, die is nog te warm. Het stoomt nog. Hij gaat zitten en slaat zijn boek open. In het schemerende licht leest hij tot het echt donker is’

 

 

Zie je het verschil? Twee keer hetzelfde eenvoudige verhaal verteld, maar de nadruk ligt ergens anders op. In welk verhaal ligt de nadruk op de persoon? En in welk verhaal ligt de nadruk op de omgeving? Ze verschillen, maar dat betekent niet dat de één beter is dan de ander. Verhaal één is mysterieuzer en roept vragen op, waar verhaal twee het gevoel of verlangen van de persoon beschrijft.

 

Abc’s van storytelling

Storytelling is een vak. Dat kun je leren, hiervoor heb je een aantal tools. Matthias heeft in zijn blog al wat verteld over storytelling achter de schermen. Er zijn een aantal regels en trucs, maar de basis is creativiteit.

Verhalen maken, ons meesterschap.